[De Historie] [Algemene Informatie] [Muzikanten] [Dirigenten]

Het harmonie/fanfareorkest
Op 4 juli 1887 werd in café Hartman te Goes een harmoniegezelschap opgericht.
De naam van deze harmonie was Euphonia. De betekenis van deze naam is “ welluidendheid” In het begin telde de vereniging ongeveer 30 leden, die onder leiding van organist en muziekleraar de heer Kooiman uit Goes tweemaal in de week bijeen kwamen om te repeteren. Het bestuur van Euphonia bestond in die tijd uit zakenmensen en middenstanders, welke geld beschikbaar stelden voor het kopen van instrumenten. De harmonie startte meteen al met het geven van volksconcerten op de grote markt en in de tuin van het Schuttershof. In 1917 werd “de Bond van Harmonie en Fanfareverenigingen” in Zeeland opgericht.

Foto van Harmonie Euphonia omstreeks de oprichting in 1887


Door dit lidmaatschap kon men gaan deelnemen aan concoursen die door deze bond werden georganiseerd. In het begin met veel succes want in 1918, 1919, en 1922 won Euphonia het concours. Dit o.l.v. J. Horst, een musicus uit Bergen Op Zoom, die tot 1932 directeur was, zoals vroeger de dirigent genoemd werd. In die tijd was F.X. Mannhardt de adjunct-directeur. Mannhardt was een tot Nederlander genaturaliseerde Oostenrijker, die een grote steun was voor de penningmeester. Zo verving hij de directeur altijd geheel belangeloos.

Voorzitter in die tijd was P.A. de Lingy. Hij heeft heel veel voor Euphonia betekend.
In 1924 moest hij, na 34 lief en leed gedeeld te hebben, om gezondheidsredenen het voorzitterschap neerleggen. Als blijk van waardering werd de Heer de Lingy de hoogste onderscheiding aangeboden n.l. het “Beschermheerschap der Vereniging”

De directeur, de Heer Horst, werd in 1932 opgevolgd door de componist en pianist Piet de Rooy uit Vlissingen. Onder zijn leiding wist Euphonia in 1938 op te klimmen naar de ere-afdeling. De Heer de Rooy bleef 34 jaar dirigent.
Naast deelname aan concoursen was de harmonie actief tijdens de volksconcerten die per zomerseizoen 6 maal moesten worden gegeven. Dit was een verplichting van elke gemeente, want voor elk concert werd een subsidie verleend van 50 gulden. Ook was Euphonia actief (en nog steeds) tijdens Oranjefeesten, taptoe’s, openingen van winkels en bedrijven, jubilea, sportevenementen, nationale herdenkingen, Sinterklaasfeesten en andere festiviteiten.
De volgende dirigent was de Heer A. van der Cingel. In de zestiger jaren concerteerde de harmonie enkele keren in Antwerpen en andere Belgische gemeenten. In Goes begeleide men ieder jaar het fruitcorso en was men paraat wanneer de kindeen terugkeerden van het jaarlijkse N.V.V. reisje. De zestiger jaren waren niet de beste jaren voor de vereniging. Herhaaldelijk moesten de leden opgeroepen worden naar de repetities te komen. Ook liet men dikwijls verstek gaan bij rondgangen en concerten. Een hoogtepunt in die periode was echter het 80-jarig bestaan, dat gevierd werd op 12 augustus 1967. Verschillende Zeeuwse muziekverenigingen verleenden spontaan en belangeloos hun medewerking. Op die dag is Euphonia in nieuwe uniformen gestoken, welke tijdens de officiële ontvangst in het stadhuis werden overhandigd. Daarna trokken een viertal korpsen, waaronder de jubilarissen zelf, door de stad om zich aan de Goese bevolking te presenteren. In de avonduren was er op de Grote markt een grootse taptoe, met medewerking van nog drie andere korpsen, het geheel onder leiding van de heren A.L. van Wallenburg en M.C. Vuijk. Ondanks een enorme regenbui was deze taptoe een enorm succes.

Enkele maanden voor dit jubileum was de dirigeerstok van de Heer van der Cingel overgegaan naar de toen 27-jarige Philip Fey.
Onder diens leiding werd eind jaren zestig een begin gemaakt aan de omschakeling van Harmonie naar Fanfare. Een noodzakelijk iets, omdat het aantal klarinetten tot een onverantwoord aantal was gedaald. De Heer Daan Burger uit Kapelle kwam in 1970 de fanfare Euphonia leiden. De omschakeling bracht de nodige veranderingen met zich mee.

De overige klarinettisten werden saxofonisten en de hoornblazers uit de drumband kwamen de fanfare versterken door bugel of cornet te gaan spelen. In die tijd was het ledenaantal geslonken tot ongeveer 20. Het ledenaantal had een wisselend verloop. Zo werd er in1887 begonnen met 30 muzikanten, maar in de jaren dertig had men een bezetting van 50 leden. Het was dus maar een magere bezetting waarmee de Heer Burger aan de slag moest. Maar op 5 september 1970 was het eerste succes er. Op het KNF marsconcours te Kwadendamme behaalde de fanfare een 1e prijs met lof van de jury. Dit succes gaf Euphonia het recht om deel te nemen aan het KNF topconcours voor orkesten en drumbands te Ede in 1971.
Dit concours is te vergelijken met een nationaal kampioenschap. Op dit concours werd een dikke 1e prijs behaald en dat was een enorme opsteker. Het volgende wapenfeit was het marsconcours te Yerseke waar wederom een eerste prijs met lof werd behaald en dus weer een uitnodiging voor het topconcours. Deze maal in Holten.

De fanfare zette een opnieuw een prestatie neer die niet alleen een eerste prijs met lof maar ook het Nationaal kampioenschap in de 2e divisie opleverde.
Niet alleen lopende successen werden er behaald, ook op de concertconcoursen weren deze er. In 1972 te Axel speelde Euphonia in de 1e afdeling 312 punten bij elkaar.In die periode waren er natuurlijk nog tal van andere evenementen waar de vereniging aan deelnam. Enkele hoogtepunten waren de amusementsavonden in de Prins van Oranje te Goes. In 1971 het cabaretprogramma “de Mini Mikshow” met de boertjes van Buuten en in 1972 “ de Vader Abrahamshow”. Deze avonden konden om financiële redenen niet worden voortgezet. Toen dirigent Daan Burger in 1976 om gezondheidsredenen afscheid moest nemen, heeft het er een korte tijd niet rooskleurig uitgezien voor de vereniging. Het is dan ook aan de Heer P. Knulst te danken dat de leden de repetities konden blijven bezoeken. Onder zijn leiding, die enkele maanden duurde, werden ook een paar concerten gegeven.

In september 1976 kwam een nieuwe dirigent zich aanmelden; Peter de Rooij uit Souburg.
Hij had nog maar net zijn dirigeerstokje uitgepakt, of er werd al een concert gegeven in de manhuistuin. De successen onder leiding van Burger behaald werden met de Rooij voortgezet. Door de grote krantenkoppen na het winnen van een marsconcours en de vele optredens in Goes en omstreken werd de naam Euphonia steeds bekender. Dit leidde langzaam maar zeker tot vergroting van het ledenaantal. Ter gelegenheid van het 90-jarig bestaan is de Kapel van de Koninklijke Luchtmacht naar Goes gehaald, die in de R.K. kerk een wervelende show bracht. In 1979 begaf de fanfare zich op een ander terrein n.l. een Promenadeconcert in samenwerking met het jongenskoor van de Zeeuwse koorschool en het Katholiek mannenkoor. Enkele jaren later gebeurde dit tijdens Oranjeconcerten met het Zeeuws mannenkoor. Ook overschreed Euphonia na vele jaren de landsgrenzen weer. Sinds 1980 wordt op “Rozenmontag” de carnavalsoptocht in Aken begeleid. Ook toog men in 1980 naar Koblenz om daar het wijnfeest op te luisteren. Maar diverse activiteiten in eigen land werden natuurlijk niet vergeten, zoals rondgangen, taptoe’s, uitwisselingen met zusterverenigingen enz. Nadat mooie resultaten werden behaald op concertconcoursen te Zaandam en Sliedrecht en enkele regionale marswedstrijden werden gewonnen, kwam in oktober 1982 het grootste succes wat de toen 95-jarige fanfare tot dan toe had bereikt. Op het marsconcours in Barneveld werd in de ere-divisie met 325 punten een eerste prijs met onderscheiding behaald. Bovendien bleek dit puntenaantal het hoogste te zijn dat in dat jaar werd behaald door een muziekvereniging.
Het 95-jarig bestaan werd gevierd met een ontvangst op het stadhuis.Tijdens deze bijeenkomst is de helaas in 1986 overleden slagwerker Kees Schrijver onderscheiden.
Hij ontving voor zijn verdiensten de ere medaille in zilver, behorende bij de orde van Oranje Nassau. Op dezelfde dag had Euphonia de taak op zich genomen een S.D.M. concours te organiseren. Helaas viel het water met bakken uit de hemel, wat de kwaliteit zeker niet ten goede kwam. Tijdens de periode de Rooij is er een jeugdorkestje opgericht onder leiding van Mathieu van Duiven. In 1985 besloot Peter de Rooij Euphonia te verlaten.

Concert jeugdorkest te randhof

foto: concert jeugdorkest in Randhof 1990

In januari 1986 werd Anno Appelo dirigent van Euphonia. Onder leiding van Anno werd de opgaande lijn van het fanfareorkest voortgezet. Dit leidde in 1987 tot het winnen van de wisselbeker tijdens het winterfestival van de KNF afdeling Zeeland, het landskampioenschap mars in de ere-divisie in 1988 en promotie naar de vaandelafdeling in 1989. Het leden aantal groeide in die periode tot boven de veertig. In 1992 werd voor het eerst deelgenomen in de vaandelafdeling op het concours te Hellevoetsluis en niet zonder succes. Het fanfareorkest behaalde een dikke eerste prijs met vlag en wimpel. In 1994 werd de wereldberoemde trompettist Theo Mertens naar Goes gehaald voor een workshop en een concert samen met Euphonia. In 1995 werd opnieuw een dikke eerste prijs behaals wat een uinodiging opleverde voor het topconcours voor vaandelafdelingorkesten in Arnhem in maart 1996. Hier werd een eerste prijs met lof behaald en werd het fanfareorkest 3e van Nederland, het absolute hoogtepunt uit de geschiedenis van het fanfareorkest. Tijdens het 110 jarig jubileum in 1997 werd een popconcert gegeven met zangeres en werd een megaorkest gevormd van maar liefst 160 muzikanten uit 4 fanfareorkesten. In 1999 won de fanfare opnieuw de wisselbeker tijdens het lentefestival van de KNFM.

Eind 1999 besloot Anno Appelo te stoppen als dirigent van Euphonia. Als blijk van waardering voor alles was hij voor Euphonia heeft betekend werd hij tot ere-dirigent benoemd. De nieuwe dirigent werd Harry Bosch uit Oudenbosch. In 2002 werd vanwege de weer wat slinkende bezetting besloten terug te gaan naar de ere-afdeling, thans 2e divisie, waar het orkest op dit moment nog steeds in uitkomt. Desondanks werd toch deelgenomen aan een concours waar een keurige eerste prijs werd behaald.
Vanaf januari 2004 staat de fanfare onder leiding van Yves Wuyts uit België. In 2004 werd een concert georganiseerd ter nagedachtenis aan de 60-jarige bevrijding van Goes. Tijdens dit grootse concert werden maar liefst 3 podia gebruikt voor alle optredens en waren er legervoertuigen in de zaal te bewonderen. In 2005 leverde Euphonia een aanzienlijke bijdrage in de feestelijkheden rond de viering van 600 jaar stadsrechten in Goes. Vanaf 1 januari tot 29 december werden vele concerten gegeven met als slot het mega spektakel 600 jaar Goes in de Zeelandhallen. Onder leiding van Yves Wuyts werden tijdens concoursen mooie eerste prijzen behaald, waaronder een 3e plaats tijdens het lentefestival van de KNFM in 2007 en promotie naar de 1e divisie tijdens het KNFM concours in Zaandam in november 2008. Bovendien behaalde het fanfareorkest in Zaandam de meeste punten van alle 22 deelnemende verenigingen. Voor het eerst weer terug in de 1e divisie behaalde het fanfareorkest op het Zeeuws Muziek Festival van de KNFM Zeeland in 2009 meteen 85,25 punten. Een goede eerste prijs die in 2010 werd herhaald met 84,25 punten tijdens hetzelfde festival. Sinds 2015 staat Euphonia onder leiding van Sam Werbrouck.

Het fanfareorkest heeft nu een bezetting van zo’n 35 leden en repeteert sinds augustus 2007 in het eigen clublokaal aan de Verrijn Stuartweg in Goes.

De historie van slagwerkgroep Euphonia Goes.

In 1951 startte Euphonia met een tamboerkorps. Twee jaar later veranderde dat officieel in een drumband met hoornblazers. Instructeur en tamboer-maître werd Kees Schrijver.
Het eerste optreden was op 11 december 1953 tijdens een feestavond. De volgende dag was de eerste rondgang door de stad. De drumband heeft zowel zelfstandig als in combinatie met de harmonie of fanfare opgetreden. Deze optredens varieerden in het opluisteren van feesten, optochten, taptoe’s, fruitcorso’s, uitvoeringen en concoursen.
Vele malen kon men de drumband bewonderen als Rumba of Mexicaans orkest. De arrangementen werden altijd gemaakt door Kees Schrijver. De meeste en grootste successen die tijd werden echter behaald op de drumband en marsconcoursen. Het is ongelooflijk als men de uitslagen, rapporten en krantenknipsels van die tijd bekijkt wat allemaal door de drumband en instructeur is gepresteerd. In 1965 nam men voor het eerst deel aan een concours. In de eerste afdeling behaalde men al direct een eerste prijs met promotie naar de afdeling uitmuntendheid. Ook hierin werden eerste prijzen behaald. Door deze successen promoveerde men in 1968 met een eerste prijs met lof naar de hoogste, de ere-afdeling. In deze afdeling werden met de regelmaat de klok eerste prijzen met lof behaald, wat de drumband maar liefst zeven keer het recht gaf deel te nemen aan het topconcours; het nationale kampioenschap. Vele malen moest men opboksen tegen drumbands die wel twee of drie keer zo groot waren. In de jury rapporten sprak men dan ook vaak over het “dappere Euphonia”
Al die tijd was Kees Schrijver, vader van Joke Ruissen, zelf al meer dan 50 jaar lid van de drumband, de instructeur van de drumband. Voor zijn verdiensten voor Euphonia (30 jaar instructeur en 50 jaar lid) kreeg hij in 1982 de onderscheiding behorende bij de orde van Oranje Nassau. Toen vond hij zichzelf toen te oud worden voor instructeur en tamboer-maître en gaf de dirigeerstok over. Helaas is hij niet veel daarna veel te vroeg overleden.
Onder leiding van de nieuwe instructeur Peter Reijerse werd een begin gemaakt met het gebruik van het zogenaamde gestemd slagwerk. Hieronder wordt verstaan: xylofoons, marimba, klokkenspellen, vibrafoons, pauken etc. Een van de jeugdige leden die toen al lid was van de drumband is huidig instructeur Arno Muller.
Helaas liep het ledenaantal van de slagwerkgroep wat terug. Er werd dan ook besloten om een samenwerkingsverband aan te gaan met de drumband van Ons genoegen uit Kapelle. Een nieuwe bloeiperiode van de slagwerkgroep, want drumband was geen goede naam meer, brak aan. Men ging zich voornamelijk toeleggen op de podiumoptredens, maar ook werd af en toe nog meegedaan aan een marsconcours. Het niveau van de slagwerkgroep steeg en ook het aantal leden nam  toe. In 1988 werd Ronald de Roo instructeur van de slagwerkgroep. Onder zijn leiding werd de ingeslagen weg vervolgd en met veel succes. In 1996 werd het grootste succes uit de geschiedinis van de gezamenlijke slagwerkgroep behaald: Het landskampioen in de hoogste divisie. In 2002 werd de samenwerking met Ons Genoegen beëindigd en werd de slagwerkgroep weer zelfstandig onderdeel van Euphonia.
Kees Nijsse werd in 2003 de nieuwe instructeur. Hij maakte veel eigen composities voor de slagwerkgroep. Het gestemde slagwerk was niet meer weg te denken bij de slagwerkgroep. In 2006 keerde Arno Muller terug bij de slagwerkgroep. Niet als spelend lid maar nu als Dirigent. Helaas is in 2010 de slagwerkgroep opgeheven wegens een tekort aan leden. In april 2010 is er een jeugdslagwerkgroep opgericht onder de naam Percussie Groep Goes. Helaas werd deze later opgeheven.